Met de huidige technologieën bestaat de mogelijkheid glazen te verdunnen. Zoals uit het woord makkelijk af te leiden is, wil dit zeggen dat de glazen dunner gemaakt worden. Dit resulteert in een esthetisch resultaat. Verdunde glazen zijn steeds ontspiegeld omdat er anders een storend schaduwbeeld ontstaat. Vanaf +/- 2.50 geeft verdunnen een esthetische meerwaarde.
De dikte van het brillenglas wordt weergegeven met een indexcijfer (brekingsindex). Hoe hoger het cijfer, hoe dunner het glas. Bij een klein montuur kan een lage index soms prima voldoen, bij een groter montuur is een hogere index vaak gewenst omdat het glas aan de zijkant of in het midden anders te dik kan worden.
Een gewoon glas heeft een brekingsindex van 1.5. Uitleg hierover gaat ons een beetje te ver brengen maar je kan een glas verdunnen naar 1.6, 1.7, 1.8 en zelfs tot 1.9. Dit laatste kan men enkel bij minerale glazen en is ook heel duur. De grootste verdunning die men bij organische glazen kan bereiken is een 1.74. Vanaf een 1.7 zijn de glazen ook automatisch ontspiegeld, omdat men anders last heeft van de randabberaties van het glas. Je begrijpt dat een verdund glas ook veel duurder is.